رسوب بخار فیزیکی، یک فرآیند درمان سطح با خلاء بالا به طور فزاینده ای در تولید صنعتی مهم است زیرا می تواند عمر خدمت و قابلیت اطمینان ابزار برش را افزایش دهد.قالب ها و قطعات دقیقاین تکنولوژی فیلم های بسیار نازک و سخت را روی زیربناها قرار می دهد و به تولید کنندگان کمک می کند تا در کاربردهای سخت، اصطکاک، فرسایش و عملکرد ابعاد را کنترل کنند.
PVD، یا رسوب بخار فیزیکی، یک فرآیند تغییر سطح است که در یک محیط با خلاء بالا انجام می شود.کروم و آلومینیوم به بخار تبدیل می شوند و با گازهای واکنش پذیر مانند نیتروژن یا گازهای حاوی کربن ترکیب می شوند تا یک فیلم بسیار نازک و سخت را بر روی سطح قطعه کار تشکیل دهند..
این فرآیند به طور معمول در دمای بین 150 °C و 500 °C کار می کند. چرخش چند محور برای اطمینان از ضخامت پوشش یکنواخت در سراسر قطعه استفاده می شود.
PVD یک فرآیند واحد نیست بلکه خانواده ای از تکنیک ها است که به ویژگی های مختلف مواد و الزامات کاربرد سازگار است.پوشش یون و اسپتر کردن تقویت شده.
| نوع فرآیند | مشخصات فنی | کاربردهای معمول |
|---|---|---|
| تبخیر قوس | از تخلیه قوس استفاده می کند تا پلاسما فلزی تولید کند | الزامات پوشش با سختی بالا |
| اسپوتینگ | با بمباران هدف با یون ها اتم آزاد می کند | رسوب دقیق فیلم نازک |
| پوشش یون | ترکیب تبخیر و بمب گذاری یون برای افزایش چسبندگی | اجزای دارای هندسه های پیچیده |
پوشش های PVD می توانند ضریب اصطکاک را به طور قابل توجهی کاهش دهند و عمر خدمت ابزار برش و شکل گیری را به طور قابل توجهی افزایش دهند.این به معنای مصرف کمتر مواد اولیه برای همان تولید است.در زمینه های دقیق مانند هوافضا، فناوری پزشکی، نیمه هادی ها و تولید انرژی،PVD تبدیل به یک عنصر کلیدی در بهبود بهره وری تجهیزات و قابلیت اطمینان عملیاتی شده است.
موفقیت یک پوشش بستگی به تطبیق آن با کاربرد خاص دارد. قبل از درمان PVD، یک تجزیه و تحلیل دقیق سیستم tribological مورد نیاز است.از جمله ارزیابی جامع خواص مواد قطعه کار، الزامات کیفیت سطح، محیط عملیاتی و مکانیسم های فرسایش.
تنها بر اساس این داده ها می توان ترکیب مناسب فلز و گاز را برای دستیابی به کنترل دقیق سختی، ثبات شیمیایی و چسبندگی انتخاب کرد.